Mama is Mama niet meer …….

Deze schrijnende uitspraak kwam uit de mond van een jongen van 13 jr. Ik kreeg er kippenvel van en moest even slikken alvorens ik de vraag kon stellen “maar wat is er dan gebeurd”?
Na anderhalf uur gesproken te hebben met hem kreeg ik het volgende te horen: lees verder >>

Wat doet jouw vak met jou …

Van de week weer een aantal trajecten met cliënten mogen afsluiten. Ben altijd weer blij als ik de cliënten met een goed gevoel de hand kan schudden en ze een mooie toekomst kan wensen.

Wat betekent dit nu eigenlijk voor jou werd mij onlangs gevraagd? Het is altijd moeilijk om je gevoel precies onder woorden te brengen maar ik wil het wel proberen. lees verder >>

Het besef wat de verandering in mij met anderen doet….

Best wel een pittige titel voor zo’n mooi gegeven.
Mensen kiezen over het algemeen voor coaching omdat ze graag bij zichzelf een verandering willen doorvoeren. Dit alles gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. lees verder >>

Oei ik groei……..

Een boek met deze titel las ik vroeger toen mijn kinderen klein waren, het ging over kleine kinderen die met vallen en opstaan groeien, wat af en toe ook heel erg pijn doet.

Ook wij volwassenen kunnen veel pijn ervaren als we groeien. Dan bedoel ik niet dat we nog centimeters erbij krijgen in de lengte of breedte maar dat we groeien als mens in onze ontwikkeling. We worden wijzer door inzichten die we gaandeweg hebben opgedaan in ons leven. Deze week zag ik de voorbeelden nog voorbij komen bij cliënten. Groeien doet pijn. Tijdens de sessies voer ik met de cliënten mooie gesprekken die inzicht geven in hetgeen we doen in het dagelijkse leven. Dit gedrag helpt ons zeker niet altijd verder als we willen groeien. Als we niet meer de pijn willen ervaren die we voelen omdat anderen of misschien wijzelf niet goed voor onszelf zorgen. Of dat we de lat te hoog leggen. Dingen voor anderen doen die eigenlijk niet bij ons passen. We ons laten behandelen op een manier die niet goed voelt en niet past bij onze waarden en normen. lees verder >>

Het nieuwe gezin …

Afgelopen maanden heb ik meerdere gezinnen mogen begeleiden bij het nieuw te vormen of al gevormde stiefgezin. Het oude kerngezin kennen we allemaal maar er komen steeds meer stiefgezinnen in Nederland. lees verder >>

In hokjes plaatsen ……

Vandaag werd ik getriggerd door een melding op Twitter waarin stond dat er een snelle opmars van tatoeages in Nederland te zien is.

Het aantal tattooshops is in de afgelopen 8 jaar bijna verdrievoudigd. Direct moest ik terugdenken aan hoe ikzelf vroeger dacht over mensen die een tatoeage droegen. Ik plaatste ze al snel in het hokje “asociaal”. lees verder >>

Vrijheid

Vandaag 5 Mei, Bevrijdingsdag, schrijf ik een blog over vrijheid. Vrijheid, als je het woord uitspreekt ervaar je de betekenis er al van.

Heeft de bevrijding voor iedereen, 72 jaar geleden, ook tot vrijheid geleid? Natuurlijk de oorlog was voorbij en men begon aan de wederopbouw. Maar heeft iedereen die destijds leefde en misschien ook wel de generatie daarna ook daadwerkelijk dat gekregen, of zich eigengemaakt wat er onder vrijheid wordt verstaan? lees verder >>

Falen….. durven we dat nog wel

Iedereen kent wel het spreekwoord, door schade en schande word je wijs. Met vallen en opstaan bereik je je doel en worden we beter in wat we doen.

Allemaal waar deze spreuken, maar durven we nog wel te falen? Is onze maatschappij niet alleen nog maar van goed, beter en best. Leven we niet in een prestatiemaatschappij?Overal zijn we zichtbaar en als er al een fout gemaakt wordt, wordt deze dan ook groot uitgemeten en zul je hem misschien zelf als leermoment willen gebruiken, maar je omgeving zal je nog vele malen laten herinneren aan deze fout. Kijk naar de wereld draait door, alle bloopers welke door de BN’er gemaakt worden in die week, komen zeker aan bot bij het programma. Het is voor ons schijnbaar leuk, de fouten die een ander maakt. Dat maakt ook dat we inmiddels bang zijn geworden om ze zelf te maken. We willen als mens niet graag in de negatieve zin aandacht krijgen voor hetgeen we fout hebben gedaan. lees verder >>

Helen zonder tijd ………

En dan sla ik de laatste bladzijde om en leg het boek naast me neer, voor mij hoogstaande Nederlandse literatuur. Ik heb het over de requiemroman Tonio van A.F.Th. van der Heijden. Bijna ademloos heb ik het uitgelezen, het verhaal over het leven en het overlijden van hun zoon Tonio. Geraakt werd ik door het verhaal, de schrijver en zijn “jongleren” met taal. Het boek laat me niet los en vragen dringen zich aan me op over het begrip helen. lees verder >>