Je ouders zijn de basis……

Vandaag schrijf ik deze blog voor jullie, mijn ouders, die eigenlijk al niet meer bij mij zijn maar juist ook zo aanwezig door de manier waarop ik in het leven sta.

Ouders, iedereen heeft ze en ieder voor zich heeft er weer een ander gevoel bij als men aan ze denkt. Zij vormen de basis van jouw bestaan. Door hun ben je o.a. geworden wie je nu bent. Ikzelf ben enorm trots op mijn ouders, als ik aan ze denk voel ik warmte, liefde en kracht. Mijn vader moest ik missen vanaf mijn 4e levensjaar, maar wat is die man nog in mijn leven zeg. Dagelijks voel ik dat ik een dochter van hem ben, mijn voorliefde voor kunst, schrijven, boeken mijn creativiteit en het filosoferen over het leven. Mijn moeder leeft nog wel maar is geestelijk al lang niet meer in mijn leven. Ze is zwaar dementerend en zit haar leven, hoe erg ook, op een manier uit die ze nooit maar dan ook nooit gewild zou hebben. Triest heel erg triest wat zo’n ziekte met mensen en hun omgeving doet. Maar soms als ik bij haar ben en haar aanraak voel ik weer de verbinding tussen ons. Dan zie en voel ik dat ze weet dat ik bij haar hoor. Dan is er weer even “ons”, ouder en kind en niets anders. Daar genieten we dan zo van en dan is ze weer even de moeder waar ik zo trots op ben. Want zij, zij is samen met mijn vader de basis van mijn bestaan. Haar kracht die ze zo heeft laten zien in haar leven, haar zorgzaamheid en interesse in mensen draag ik ook elke dag met me mee en ik ben haar dankbaar dat ze me dat heeft geleerd. Het zorgen voor, maar ook de kracht om door te gaan ondanks alle tegenslag die je soms ook in het leven hebt. lees verder >>